Aangezien ik al een aantal jaren verbonden aan De Gravenruiters wordt het tijd me even voor te stellen.

In 1946 ben ik geboren in Almelo en opgegroeid aan de Parallelweg. Mijn ouders waren hardwerkende mensen die als doel hadden hun kinderen te laten studeren. Dat heeft tot gevolg gehad dat hun beide kinderen een loopbaan kregen in het onderwijs. Voor mijn opleiding heb ik de Rijkskweekschool in Hengelo bezocht.

Na mijn studie ben ik in 1970 getrouwd met Anja. We hebben vier kinderen gekregen en hebben op dit moment drie kleinkinderen. Er is een vierde op komst.

Als onderwijzer ben ik begonnen aan de Kei in Aadorp. Dit bleef niet de enige school, want tijdens de veertig dienstjaren heb ik meerdere werkgevers gehad. Ik ben niet in het regulier onderwijs gebleven, want ik heb het geluk gehad om ruim dertig jaar in het speciaal onderwijs te mogen werken. Ik kijk daar met plezier op terug. Ik heb veel bewondering gekregen voor mensen die zich inzetten voor de medemens waarvoor het leven niet zo gemakkelijk is en die anderen nodig hebben. Dit vind je ook bij De Gravenruiters en daar wilde ik me graag mee verbinden.

De Gravenruiters waren mij niet onbekend, want mijn oudste dochter is er een aantal jaren vrijwilligster geweest. Dat ik nu een rol mag spelen binnen De Gravenruiters heeft niet te maken met weten van het bestaan van De Gravenruiters. Dat is de verdienste van penningmeester Ferd Berentzen. Hij is ook penningmeester van de  Odd Fellows en daar ben ik lid van. Hij heeft mij gevraagd of ik wat voor De Gravenruiters kon betekenen. Als Odd Fellowers stellen wij ons als doel maatschappelijk van betekenis te zijn. Zo hebben onze helaas overleden leden Roel Vos en Mans Koenderink veertig jaar geleden de aanzet gegeven tot de oprichting van De Gravenruiters. Laten we daar dankbaar voor zijn.